Naoshima

Vanuit Okayama maken we vandaag een uitstap naar Naoshima. Een eilandje voor de Japanse kust dat vanuit de stad te bereiken is in ongeveer 1 uur. Eerst met de trein tot Uno, dan met de ferry 20 minuten tot het eiland.

Hier zie je Japan eens van een andere kant. Naoshima is in feite één groot cultureel complex genoemd Benesse Art Site. Hier zie je vooral moderne kunst die niet speciaal Japans aandoet, maar er heel universeel uit ziet. Wij waren vooral geïnteresseerd in het openlucht deel van deze kunstwerken want daarnaast zijn er ook nog veel musea en kunstgalerijen. De openlucht kunstwerken liggen vooral in het zuidelijke deel van het eilandje. Eerst met de bus een beetje een halve toer van het kleine eilandje gedaan en dan te voet langs de diverse kunstwerken.

Het weer was niet echt zonnig, soms waren er enkele regendruppels, maar dit maakte het voor ons eigenlijk aangenamer daar we niet de hitte hadden van Nagasaki. De kunstwerken liggen verspreid langs de kust, een meenemertje , want zo kunnen we intussen tijdens onze wandeling af en toe ook eens over het strand lopen en de zee zien.

We waren net op tijd klaar met onze wandeling toen het enorm begon af te koelen. Er kwam een mist vanover zee en weldra zou het gaan regenen, maar daarvoor waren wij al terug in de haven waar onze ferry terug naar Okayama wachtte.

We hadden het weer eens onderschat, op het eiland was nergens iets van eetbaars te krijgen, alleen bij de ferryhaven kon je een héél snelle hap krijgen. Wat zoiets betreft zijn Japaners echt niet commercieel ingesteld, bij ons was er onderweg vast wel een ijskar, café of ander horeca-achtig ding geweest....

Rond 5 uur vanavond waren we terug aan ons hotel en eigenlijk spijtig, want het was net vandaag tussen 14.30 en 16.30 aardbevingsdril voor heel het hotel en zijn gasten.....Hadden we graag willen meemaken, maar ja daarvoor onze uitstap laten schieten gingen we nu ook niet doen....

Van Nagasaki naar Okayama

Deze keer zal het een kort verslagje worden want het was vandaag een reisdag.

Vanmorgen na het ontbijt zijn we vertrokken vanuit Nagasaki met als eindbestemming Okayama. Een deel van de reis was hetzelfde als de route van Hiroshima naar Nagasaki, maar dan in omgekeerde richting en een stuk verder.

Het was al een stuk in de namiddag toen we hier in Okayama aankwamen. Eerst inchecken in het hotel en daarna onze treinreservatie voor vrijdag naar Tokyo in orde maken want morgen zijn we de hele dag onderweg en hebben we daarvoor geen tijd.

Okayama is eigenlijk maar een tussenstop er is hier niet speciaal veel te zien of te beleven, het is puur een businesscentrum maar goed gelegen voor de uitstap die we morgen gaan doen.

Okayama noemt zich de perzikenhoofdstad van Japan, voor het station staat een standbeeld van de perzikenjongen. De legende zegt dat deze jongen uit de pit van perzik kwam en samen met een aap een hond en een fazant door land trok, allerlei avonturen beleefde en vele heldendaden verrichtte.

Nog iets typisch voor Japan zijn de deksels van de mangaten op straat. Het zijn geen gewone deksels, ze hebben afbeeldingen van bezienswaardigheden of bijzonderheden in de stad. Het zijn een soort informatie- en reclameborden en ze maken de straten iets minder sober.

Nog een beetje rondgewandeld in de omgeving van het station en de dag was snel weer voorbij (de tijd vliegt).

Nagasaki dag 2

De reden waarom we ook Nagasaki op ons reisprogramma gezet hebben is de tweede atoombom die op 9 augustus 1945 om 11.02 op deze stad neerviel. Vandaag brachten we een bezoek aan het Atomic Bomb Parc en het bijbehorende museum.

Het blijft indrukwekkend ook na Hiroshima.

Centraal punt van het park is een reuzachtig beeld van een man die met zijn rechterhand naar de plaats van de bom wijst. Elke dag komen hier schoolgroepen vredesceremonien houden zoals ook wij deze morgen mochten meemaken. Heel indrukwekkend! De kinderen brengen hulde met kraanvogelslingers, geven toespraken en op het einde wordt een lied gezongen. Heel sereen en netjes, zo stil en braaf krijg je de kindjes bij ons volgens mij niet....

 En ook nog een filmpje met de ceremonie van de kinderen

In het park werden we ook nog aangesproken door een overlever van het bombardement. Een volgens mij bijna 100 jarige verzorgt er nog dagelijks één van de monumenten. Hij vertelde zijn verhaal in het Japans, maar door zijn gebaren met handen en voeten konden we hem bijna verstaan. Hij was ook heel fier dat hij zelfs door de president van Ijsland ontvangen geweest was en zelfs in de Ijslands krant heeft gestaan.

Na de wandeling door het park gingen we naar het museum dat eigenlijk interessanter was dan dat van Hiroshima omdat het meer de menselijke kant van het gebeuren liet zien.

Het weer was weer supergoed, eigenlijk te warm tegen de 30°C.

De rest van de dag hebben we met de tram zo'n beetje door de stad getoerd en verschillende dingen gaan bezoeken.

Het monument van de 26 martelaren/heiligen van Japan. 6 Spaanse en 20 Japanse christenen werden hier gekruisigd in 1597 om komaf te maken met het kristendom.

Chinatown was ook wel een bezoekje waard en Spectacle bridge een mooie brug met 2 bogen die door hun reflectie op het water twee cirkels vormen net als een bril.

Nog een wandeling door de smalle straatjes rond het station en de dag zat er weer op.

Op weg naar Nagasaki

Vandaag was een reisdag. Vanmorgen vertrokken we in Hiroshima met de Shinkansen eerst tot Shin-Tosu nabij Fukuoka en dan van daaruit met een andere trein, die net geen shinkansen is, maar best ook wel snel naar Nagasaki.

Het eerste deel van de reis verliep grotendeels ondergronds. De ene tunnel na de andere. Het tweede deel bracht ons in een heel ander Japan. De stations werden stationnetjes, en ipv hoge torengebouwen, kregen we een groen landschap met weilanden, rijstvelden en kleine dorpjes. Het deed gelijk gemoedelijker aan dan de grote steden. Het landschap werd ook serieus bergachtig en een heel stuk spoorden we langs de zee.

Ons hotel hier in Nagasaki ligt in het stationsgebouw, maar zoals we intussen al gewend zijn van Japan, zijn stationsgebouwen stadjes op zich. Ook hier is er weer een winkelstraat, een straat met restaurants en allerlei andere zaken. Wel lekker makkelijk, we moeten 's avonds niet ver lopen om iets te eten te vinden.

De rest van de dag hebben we doorgebracht met een eerste kennismaking met de stad. Tram genomen naar downtown Nagasaki, maar buiten veel kledingswinkels was daar niet echt veel te beleven.

Dejima was dan weer wel een interessante plek om te bezoeken. Vroeger was dit een eiland en was het het enige punt waar Japan contact toestond met de buitenwereld. Het werd dus de basis van de Nederlandse Oost Indische company. De oorspronkelijke gebouwen zijn grotendeels verdwenen, maar men is volop aan 't restaureren en het deel over de Nederlandse invloed hier is zeker interessant.

We zijn vandaag ook op het meest zuidelijke puntje van onze reis.

Gisteren in Hiroshima viel het ook al op dat de engelse woorden begonnen te verdwijnen op aankondigingsborden, menukaarten enz... Vandaag is engels helemaal weg, alles is nu nog eentalig Japans en die paar engelse woordjes zijn er ook niet meer, maar de Japaners trekken zich daar niets van aan, ze blijven doortateren tegen je alsof je alles begrijpt. Iets bestellen op restaurant is dus een gok. Wij bestelden dus vanavond 2 verschillende dingen van de kaart, zodat er minstens iets zou zijn dat lekker was en het viel mee, beide schotels waren lekker.

Uit eten is hier wel niet duur, vanavond betaalden we omgerekend € 21 voor gerecht met soep, vlees of vis met rijst en diverse groenten inclusief thee en een biertje erbij.

Hiroshima dag 2

Als eerste zijn we vanmorgen naar Miyajima gegaan. Dit is een klein eilandje voor de kust van Hiroshima. We geraakten er door eerst vanuit Hiroshima station de trein te nemen tot Miyajimaguchi en dan de ferry tot Miyajima.

Het eiland staat ook op de wereld erfgoedlijst van UNESCO en is vooral bekend voor de oranje torii die in het water staat. Een van de meest gefotografeerde bezienswaardigheden van Japan. Vanuit de ferryhaven is het een korte wandeling tot aan de torii. Onderweg de traditionele toeristische winkeltjes en eetstandjes. Specialiteit hier zijn oesters. Iedereen staat er aan te schuiven om 's morgens vroeg al oesters te eten. Dit kan op verschillende wijzen : rauw, gebakken, gefrituurd, in allerhande meeneemgerechtjes....Dit is echter niet speciaal iets naar onze bek. We hebben het alweer eens bij een Macha ijsje gehouden! Onderweg worden we ook hier weer begeleid door hertjes, maar ze zijn nogal opdringerig! Ze komen zelfs de papieren die je vast hebt uit je handen eten. De torii is prachtig! En we hadden weer eens geluk met het goede weer: keiblauwe hemel en rond de 27°C.

Na het bezoek, omgekeerde richtig terug naar Hiroshima.

We zijn dan even binnen geweest in een Cat Café. Dit is ook weer iets typisch Japans, het is een 'café' waar je bij het nuttigen van een drankje met katten kan spelen. Alleen moet je dat drinkgedeelte er niet echt bijnemen als je niet wil, er staat een drankautomaat en voor de rest is de zaak ingericht als een reusachtige kattenkooi met krabpalen, klimrekken, speeltjes, matjes en alles wat katten nodig hebben. Je mag dan als mens op een bankje zitten en de poezen entertainen. Al de katten zijn jonge dieren (denk maximum 1 jaar maar minimum toch een maand of 4 à 5. Ik denk dat ze vooral gesocialiseerd worden hier. Er zijn strikte regels aan je bezoek verbonden, je behandelt elke kat met respect, je mag aaien, niet oppakken en je mag er rustig mee spelen, niet luid spreken enz....Dit was iets wat ik echt niet mocht missen!

Na een korte opfrisbeurt in het hotel zijn we dan terug gegaan naar Peace Memorial Parc, het eigenlijke doel vanons bezoek aan Hiroshima. Peace Parc is de plek waar de A-bomb op 6 augustus 1945 om 8.15 's morgens viel. Er staat nog één gebouw als aandenken en nu als monument recht. In het park zijn verschillende herdenkingsplekken. Monument van de kinderen, een herdenkingsklok die nog elke dag om 8.15 slaat, een cenotaph met alle namen van de slachtoffers (140.000) de vlam van de vrede die zal branden tot het laatste kernwapen van de aarde verdwenen is …

Het museum geeft een goed overzicht over de gebeurtenissen, het Hiroshima van voor 1945 en hoe de stad zich herstelde. De impact van de bom op bevolking, omgeving en leven en videogetuigenissen van overlevenden van de bom.

Hiroshima

Na het ontbijt reizen we vandaag door naar onze volgende bestemming Hiroshima.

Voorzien zou deze treinreis 2 uur duren, maar helaas we deden er bijna 5 uur over. Onze eerste tegenvaller met het Japanse transport.

Het eerste deel Kyoto – Kobe verliep vlot. In Kobe moesten we overstappen en toen liep het mis. Te veel volk voor een te kleine trein. Als sardientjes werd iedereen op elkaar gepropt! Adem inhouden of de deur ging niet toe.... en daar moesten wij nog met 2 man plus 2 koffers en 2 handbagages bij?

De volgende trein was één uur later maar bij de informatiebalie bleek al snel dat het uitzonderlijk druk was en dat ook die volgende trein een sardienenblik zou zijn. Oplossing, extra keer overstappen en een tragere trein nemen die dan via Okoyama ging. We hebben dan maar gratis een plaatsje gereserveerd in de 2 volgende treinen die we moesten nemen en deze reis verliep verder goed (behalve dat het veel trager was)

Intussen was het al een stuk in de namiddag eer we aankwamen in Hiroshima. Naar het hotel – dat vlak bij Peace park ligt – namen we een trammetje.

De mensen zijn hier wel superbehulpzaam, van het moment dat ze je op een kaart zien kijken komen ze al helpen om de weg te wijzen.

Veel hebben we de rest van de dag niet meer kunnen doen. Al een eerste verkennende wandeling door Peace Park, de plaats waar de bom gevallen is. Morgen gaan we tegoei verkennen.

Daar we vandaag overleefden op groene KitKatjes, chips en citroenlimonade hadden we wel flink honger. Het Indische restaurant hier in de buurt leek ons wel iets en 't viel heel goed mee, lekkere curry en chicken tikka met naan hmmmm!

De hotelkamer is maar klein in vergelijking met de vorige dagen. 't Is een beetje puzzelen om alles georganiseerd te krijgen, maarja da's Japan hè, woonruimtes – dus ook hotelkamers – zijn kleiner dan wij gewoon zijn.

Regendag in Kyoto

Regen ! De hele dag heeft het geregend. Gelukkig vanmorgen iets minder dan deze namiddag, toen viel het er echt met bakken uit.

Maar we laten ons niet kleinkrijgen en willen veel zien hier in Kyoto. We dachten dat het misschien door het slechte weer iets minder druk zou zijn bij de bezienswaardigheden, maar niets was minder waar!

Aan de Kinkaku-ji temple was het verschrikkelijk druk en omdat iedereen dan ook nog eens met een paraplu rondliep was het precies nog drukker.

Deze tempel wordt ook wel het gouden Paviljoen genoemd omdat de hij aan de buitenzijde volledig bedekt is met (blad)goud. Rond de tempel is een prachtig park met vijver en daarin reflecteert het gebouw normaal gezien heel mooi. Dat moesten we natuurlijk missen vandaar, maar ook bij slecht weer is het een heel mooi gebouw.

Tweede bezoekje was aan het Nijo-jo kasteel. Geen tempel of heiligenoord deze keer maar een echt kasteel. De Shoguns (vroegere heersers over Japan) bouwden doorheen het land verschillende kastelen of vestingen als bescherming tegen de vijand en als uiting van hun macht. Dit kasteel is van één van de belangrijkste Shoguns en werd gebouw in 1603. We bezochten de binnenkant van het kasteel dat bestaat uit verschillende vertrekken met beschilderde plafonds en speciaal beschilderde wanden. De buitenmuren zijn net als de binnenkant van hout en vensterglas is zelfs aan de buitenkant vervangen door een soort papier. Omdat de Shogun nogal bang had dat hij onverwacht aangevallen zou worden in zijn kasteel is het zo gebouwd dat de vloer als je erover loopt piept, zo verraadt de aanvaller zich bij zijn komst. 

 

Intussen was het al weer middag voorbij en zijn we terug richting Kyoto station gereden met de bus.

Namiddag hebben we ons met wat 'droge' activiteiten bezig gehouden.

Kyoto station is al de moeite op zich om te verkennen. Het is geen gewoon station, het is een stad op zich. Een enorme futuristische stalen constructie met winkels, restaurants en alles wat je je in een stad kan voorstellen met daarbij een metrostation, treinstation en hogesnelheidstreinenstation. Aan de voor en aan de achterkant dan ook nog telkens een busstation. Het is een echt doolhof – er zal wel een logica inzitten, maar die hebben wij zo snel nog niet ontdekt. Als je ergens iets interessants gezien hebt en je wil er later terug naartoe, vergeet het maar, je vindt het toch niet meer terug!

Nog een winkelcentrum vlakbij het hotel bezocht en de dag was alweer om.

Als afsluiter van de dag zijn we iets gaan drinken in de Irish Pub in het station, niet alleen omdat we dorst hadden of zin in een biertje, maar er lag daar een geocache waarvoor je binnen in het café het logboek moest gaan tekenen. Dat deden we dan ook niet tegen onze zin!

Nog snel een wasje gedaan alvorens we morgen Kyoto verlaten opweg naar onze volgende bestemming Hiroshima.