Intussen zitten we in ons hotel op de luchthaven van Osaka. Onze reis zit erop. Morgen voormiddag om 10.25 vliegen we terug naar Schiphol.

Gelukkig vliegen we morgen en niet overmorgen ofzo, want er is een tyfoon opkomst naar Japan. Momenteel hangt ze ten oosten van de Filipijnen, maar verwacht wordt dat ze vooral zondag aan land zal gaan in Tokyo en verre omgeving. Categorie 3 wordt gezegd zal de tyfoon hebben, wind (150 km/ u en meer) zou nogal meevallen maar vooral veel regen wordt verwacht.

Zondag zijn het verkiezingen in Japan, het weer zou wel eens een grote invloed kunnen hebben op het resultaat. In Okinawa (helemaal in het zuiden van Japan) gaan de kiesbureaus morgen al open om de mensen nog de kans te geven te stemmen voor de storm.

Hadden we langer gebleven, waren we zeker niet meer weggeraakt de eerste dagen....

Onze laatste dag hebben we nog enkele stadsdelen van Osaka bezocht, Onamiya en Tennujo. Beiden liggen ze langs de loop-spoorlijn die rond Osaka loopt en daar we toch onbeperkt met het openbaar vervoer konden reizen leek dit ons wel leuk voor onze laatste dag.

De rit naar de luchthaven was ook nog een uurtje en nu zitten we lekker relax op onze luxueuze hotelkamer.

De afgelopen dagen hadden we soms echt maar kleine kamertjes. Gisteren was het echt het allerkleinste. We konden amper onze bagage binnenkrijgen in de kamer! Het was ofwel zitten op één stoel en de bagage op het bed zetten, ofwel bagage achter die één stoel op elkaar zetten en op 't bed zitten... Maar ja, we wisten dat we weleens kleine kamers konden hebben.

Het was een leuke reis, we hebben veel bijgeleerd over het land, de cultuur, maar ook over de mensen, hoe ze leven en zijn. Hoe geordend het allemaal is. Iedereen staat altijd netjes in een rij, of het nu aan de bushalte is om op de roltrap te stappen of om in de trein te stappen... en daardoor heb je ook nooit geduw en gedring en gaat alles ondanks de drukte toch nog redelijk goed vooruit....

Terugreis naar Osaka

Van Nikko naar Osaka was wel de langste treinreis van deze reis.

Eerst met een kleine boemeltrein tot Utsunomiya ( 3 kwartier), daar overstappen op de Shinkansen tot Tokyo (1 uur) en dan door naar Osaka met een andere Shinkansen (3 uur).

Plus hadden we 1 uur overstaptijd voorzien in Tokyo omdat we van de heenreis wisten dat er 2 verschillende Shinkansenperons zijn en van het een naar het andere was op de heenreis nogal een eindje lopen en met de drukte konden we dat onmogelijk halen op 15 minuten.

Het was al 3 uur 's namiddags eer we in Osaka station aankwamen.

Ons hotel zoeken, inchecken en daarna terug naar Osaka station om iets te eten en te drinken te zoeken.

Voor vanmiddag hadden we een bentobox gekocht, dat is een doos met allerlei Japanse hapjes. De doorsnee Japanner koopt dat hier voor onderweg zoals wij bij ons een smos of een ander broodje zouden meenemen. De box bevatte 30 verschillende smaken van hapjes. Op zich is dat niet slecht, maar het is echt wel maar een hapje, echt ervan gegeten heb je niet.

Vanavond zijn we op dezelfde plek gaan eten waar we de eerste dag ook geweest zijn. Krokant vlees met rijst en curry (deze was toch wel de beste van alle curry's die we intussen aten)

De watervallen en bergen rondom Nikko

Onze Japanreis begint zo stillekesaan naar zijn einde toe te lopen.

Vandaag onze tweede dag Nikko en morgen gaat het dan terug naar Osaka en is het cirkeltje rond.

Toen we op de bus aan 't wachten waren zagen we plots een familie apen op het dak van het station zitten, blijken die hier in 't wild te leven en soms de boel te terroriseren, er staan zelfs verwittigingen dat je best geen witte plastieken zakjes meeneemt want ze weten dat daar eten in zit en ze vallen er zelfs toeristen voor aan....

Vandaag hebben we weer eens een heel ander beeld van Japan gezien.

Vanuit Nikko Station namen we de bus naar het Chuzenje Meer en omgeving, hoog (toch ongeveer 1500 m) in de bergen.

We reden eerst door tot op ons verste punt om dan vervolgens af te zakken tot in Chuzenji zelf.

Eerste stop was de waterval van Yudaki. De waterval is 75 meter hoog en heel breed, het is echt een witte massa die naar beneden komt.

Het principe is goed, je neemt de bus, gaat de dingen bezoeken die je wil en je neemt een volgende bus verder naar je volgende bestemming.

Onze volgende bestemming was Ruyuzi watervallen. De waterval was iets minder indrukwekkend, maar de rivier erbij gaf het dan weer een ander beeld.

Hoogtepunt van de dag waren toch wel de Kegon Watervallen in Chuzenji zelf. Het lijkt alsof de waterval in een soort krater naar beneden stort. Hij is 97 meter hoog en heeft in een halve cirkel allerlei kleinere watervallen rond zich. Bastalten rotsen toornen rondom de hoogte in. We zijn er met een lift die 100 meter naar beneden ging, tot aan de voet van de waterval geweest en dan is het pas echt indrukwekkend.

Voormiddag hadden we echt geluk met het weer, het was een prachtige zonnige herfstdag. De herfst en vooral de herfstkleuren zijn heel mooi hier en ook heel belangrijk voor de Japanners. Net als voor hun kersenbloesems, maken ze speciale uitstappen naar plaatsen met mooie herfstkleuren, dat merkten we ook vandaag, er waren er veel op weg.... Namiddag werd het snel kouder en kouder vooral daar boven...

De busrit terug naar Nikko was ook een hele belevenis. De weg er naartoe is een andere dan de weg terug. Het was een immense afdaling met 37 haarspelbochten op een goei 5 kilometer. Heb ik die geteld? Neen ze stonden genummerd langs de kant van de weg! Soms kon je zo 4 of 5 lagen auto's onder elkaar zien. Dit is wel de meest steile weg die we ooit gereden hebben. Na de bochten stond er dat er een steiging was van 13% en toen was het al niks meer in vergelijking met ervoor.

Ons laatste etentje hier in 't hotel hebben we ook achter de rug, en ik denk dat ik hier graag gezien ben, want ik krijg elke avond na het eten een extra dessertje van de garçon....

Nikko

We zijn gisteren al aangekomen in Nikko, maar hebben toen niet echt veel meer gedaan dan de binnenstad verkend. We waren hier kort na de middag, maar het weer was zo slecht dat het geen zin had iets te gaan bekijken.

Vandaag was het volledig opgeklaard (gelukkig) en we hadden een prachtige dag.

Voormiddag zijn we begonnen met een bezoek aan het bekendste deel Nikko Sanai, World Heritige site (werelderfgoed) sinds 1999.

Het eerste wat je zie als je er aankomt is de Shinyo Brug. Het is een rode houten brug van 28 meter lang en volgens de legende zijn het de twee slangen van Shodo de stichter van de stad, die zich in elkaar verstrengelden zodat hij de sterk stromende rivier kon oversteken.

Vervolgens moesten we een hele steile reeks trappen oversteken om het eigenlijke tempelcomplex – dat tegen de helling is gebouwd – te bezoeken.

Onverwacht hadden we het geluk dat vandaag het belangrijkste festival van Nikko plaatsvond. Om 11 uur was er een optocht van zo'n 1000 mensen in 100 verschillende traditionele gewaden met paarden en drums.

Nikko was een shogunaat en deze stoet is een historische evocatie van de overdracht van de resten van de eerste Shogun Leyasu aan Nikko. Leyasu ligt nu begraven in de bekendste tempel van het complex Toshugu

We hebben eerst wel een uur staan wachten voor het begon, maar zo'n gebeurtenis gaan we niet aan ons voorbij laten gaan! Het was prachtig, kleurrijke en indrukwekkend. 

 

Daarna ons bezoek aan de tempels zelf begonnen. De mooiste is echt wel Toshugu. Hier komt ook het verhaal van de 3 aapjes – horen, zien en zwijgen – vandaan. Er zijn verschillende houtsnijwerken aan de tempels aan gewijd. Prachtige tempels en het zonlicht stond goed om ze extra te laten blinken!

De hele site is zo groot dat we niet alles gezien kregen, want er is nog een ander belangrijk deel aan de andere kant van de stad, waar we ook nog naartoe wilden. Prioriteiten stellen dus, en zo gingen we op weg naar een ander deel.

De wandeling bracht ons door typische Japanse straten met typische huisjes, door een park en langs een prachtige wilde rivier.

Kanmangafuchi Abyss is een gorge die onstaan is door een vulkaanuitbarsting en hier staan de Narabi Jizo, dit is een rij van 70 (of meer) beelden. Zij zijn de beschermers van de reizende zielen en de ongeboren kinderen. Vertaald heten ze spook Jizo's omdat elke keer als je ze probeert te tellen, je op een ander aantal uitkomt.

Op het einde van de dag hadden we toch weer zo'n 15 km in de benen met de nodige trappen en bergoppen ertussen.

Nikko is op zich een raar stadje! Er is zoveel te zien, wij zijn 2 volle dagen hier en gaan daar niet mee toekomen. Toch is het aantal overnachtingsmogelijkheden hier beperkt en restaurants of andere kleine eetgelegenheden zijn er zo goed als niet. Die paar die er zijn, zijn om 5 uur 's namiddags al toe, de laatste bus is ook om 5 uur.

We zijn dus gedwongen in het hotel te eten waar de keuze toch een beetje beperkt is. Gelukkig is er een kleine supermarkt in de buurt, dus 's morgens voor ontbijt halen we daar een sandwich, fruitsap en een banaan en 's avonds voorziet hij ons van een zak chips en een biertje...

Tokyo dag 2

Zondag in Tokyo.... Iets rustiger dan een doorsnee dag zou je denken, maar toch effe niet. Voormiddag stond een bezoek aan Meiji Jingu op de planning, dat is een shinto tempel in Yoyogi park centrum Tokyo. Het weer was slecht, om het simpel te zeggen... regen! Je zou dan denken dat de mensen andere activiteiten zoeken dan een tempel bezoeken, toch was het op weg er naartoe druk. Aan het binnenplein van het gebouw aangekomen stond dat daar vol mensen die netjes in rijtjes aan 't aanschuiven waren.... waarom was ons in eerste instantie niet echt duidelijk, maar toen we monniken in traditionele kledij zagen voorbij komen wisten we dat er iets speciaals aan de gang was. We zijn maar niet gaan aanschuiven en hielden ons bezoek voor bekeken...

Leuk detail is wel dat alle sakébrouwerijen en wijngaarden jaarlijks een vat van hun drank offeren aan de 'goden' van deze tempel. De vaten staan opgesteld aan de ingang.

Yoyogi park en omgeving is één van de bekendste wijken van Tokyo. Niet alleen het park, maar ook de winkelstraten er omheen zijn toeristisdhe trekpleisters. De winkels vielen nogal tegen, 't is intussen waarschijnlijk tè toeristisch geworden. Om toeristen te trekken hebben vele zaken dieren tentoongesteld.

Eén zaak had een uil, een andere een zee otter, nog een andere roofvogels en dat vinden wij er nu wel over! Telkens wordt er een inkom gevraagd van zo'n 5 à 8 euro (omgerekend) om naar zo'n dier te komen kijken. Dat kan volgens ons niet, dieren hebben ook recht op een diervriendelijk bestaan... ze zo tentoonstellen in een ruimte van enkele vierkante meter – waar ook nog eens honderdduizend mensen ze kunnen komen aanraken – kan niet!

We wandelden verder via Omotesando (de Champs-Elysee van Tokyo) tot aan het treinstation waar we de trein namen terug naar Shibuya (het kruispunt van gisteren). Daar nog wat rondgewandeld en een hapje gaan eten en 't was alweer tijd om terug te keren naar ons hotel.

Conclusie wat Tokyo betreft:

Wij zijn eigenlijk geen mensen om in grootsteden te gaan ronddolen, dat wisten we al, maar al bij al is Tokyo een stad die je moet gezien en beleefd hebben. Voor mijn part is het er te druk, maar dat hoort erbij...

Tokyo

Elke dag begeleidde de hond Hachiko zijn baasje naar Shibuya station en was hij er weer om hem afhalen als hij terug kwam van zijn werk aan de universiteit. Maar plots – ergens in 1925 – overleed de professor tijdens zijn werkdag en Hachiko wachte die avond tevergeefs op zijn baasje. Hachiko bleef elke dag terugkeren naar het station tot hij zelf 10 jaar later ook overleed. Hachiko werd en is een held in Japan. Hij kreeg een staatsbegrafenis. Als aandenken heeft hij nu een standbeeld aan Shibuya station in Tokyo. Ook de originele wagon van de trein waarmee zijn baasje elke dag pendelde, staat voor het station en daar is nu de toeristische dienst in gevestigd waar nog meer aandenkens aan Hachiko te zien zijn.

Daarnaast is Shibuya vooral bekend voor het grootste en drukste kruispunt ter wereld. 5 zebrapaden zijn er en alle 5 krijgen gelijktijdig groen of rood licht. Bij groen is het een gewiemel van duizenden mensen die door elkaar alle kanten oplopen en oversteken. Wij waren er op zaterdagvoormiddag, nog een rustigere periode van de week. Door de week en vooral 's avonds is het er des te drukker. Vanuit de Starbucks hadden we een beter zicht op het kruispunt dan vanop de grond :-) 
Zoals je ziet op de foto's was het een miezerige dag, motregen, dus veel paraplu's onderweg, wij hebben geen moeite gedaan onze open te doen, da's alleen maar belemmerend tijdens het rondkijken.

 

Voor de rest hebben we Shibuya verkend. Veel winkels van alle soorten, van prularia tot electronica, restaurants, winkelcentra.... je kan er echt je tijd wel omkrijgen. Shibuya station is nog groter dan Tokyo station, het is dus kwestie goed in 't oog te houden waar je het station uitgaat en waar weer terug erin, en welke treinlijn je moet nemen voor de terugweg. Tokyo is zo imens groot! Kyobashi is het stadsdeel bij Tokyo station waar wij logeren en Shibuya waar we vandaag waren ligt 10 km van elkaar en het is nog steeds centrum Tokyo. Als je het op de kaart bekijkt heb je net één vierde van de stad omrond...

Tokyo is dan ook wel met grote voorsprong de grootste stad die we al bezocht hebben. Er leven hier – ruwweg geschat – twintig miljoen mensen, da's twee maal zoveel als in gans België....

Vanavond zouden we gaan eten in Tokyo station, er zijn daar restaurants genoeg.... Maar het is een mierennest! Iedereen krioelt daar door elkaar en het was echt niet meer relax om een eetplekje te vinden, we zijn dan maar in een achterstraatje ver van het toeristische gebeuren en de drukte gaan eten. Guido heeft voor het eerst Ramen gegeten, da's ook een soort noedels, maar weer anders dan de Udon, en er mag mee geknoeid worden en slurpen is de boodschap....

Naar Tokyo

Vandaag was weer eens een hoofdzakelijke reisdag. Van Okayama naar Tokyo. Met de Hikari Shinkansen duurde deze trip 257 minuten of 4 uur en 17 minuten. Met de wagen zou deze trip 10 uur 50 minuten geduurd hebben. De Shinkansen is echt leuk om mee te reizen, je zit lekker relax in een comfortabele zetel (zelfs veel comfortabeler en ruimer dan een vliegtuigzetel) je geniet van het landschap, je eet iets, drinkt iets en de tijd vliegt voorbij (en het landschap ook)

Aangekomen in Tokyo station werd het een beetje tricky! We hadden het adres van ons hotel en wisten dat het op 5 minuten wandelen van het station is, maar dit station is nog véél groter dan dit van Kyoto, en je van uitgang vergissen kan je heel wat wandelwerk opleveren....

We hadden dus de naam van de uitgang 'Yaesuchoo' maar bleek dat alle uitgangen 'Yaesu' noemen met daarachter nog iets (noord/centraal/ zuid...) dus waren we aangewezen op de Japanse tekens 八重洲中央 om de juiste uitgang te vinden. Niet simpel, maar we hebben eigenlijk met een beetje redeneren toch nog redelijk vlug de juiste uitgang gevonden. Daarna ging het vlotjes om tot aan het hotel te geraken.

Na ingecheckt te hebben zijn we de directe omgeving van het hotel gaan verkennen en een klein deeltje van Tokyo station, dat toch ons draaipunt voor de komende 3 dagen gaat zijn.

Het werd snel al tijd voor een plaatsje te zoeken voor ons avondmaal want vandaag was het chips, cola, minut made en daarna een pot opwarmnoedels op de hotelkamer.

Wij dus ergens een restaurantje binnen dat er van buiten leuk uitzag, wat er te krijgen was wisten we niet, de kaart was ééntalig Japans. De dienster vroeg of we een Engelse kaart wilden, maar dat moest niet, we gingen ons laten verrassen en bestelden een gerecht met vis, één met vlees en een salade. Awel dit was wel het allerbeste en waarschijnlijk meest typische dat we tot nu toe gegeten hebben. Het enige nadeel was dat er in Japan nog mag gerookt worden in vele restaurants zoals onder andere hier, en dat maakte dat we ons een beetje gehaast hebben om alles verorberd te hebben.....

Het is vrijdagavond en de gewoonte is in Japan dat de bureaumensen dan na het werk samen met de baas op stap moeten gaan. Dit houdt in, eerst gaan uiteten begeleid door de nodige alcohol en daarna gaan stappen met nog meer alcohol, de meesten komen dan ook die avond niet meer thuis en overnachten in capsulehotels waar de kamertjes zo groot zijn als de ruimtes in een mortuarium. In het restaurantje waar wij waren was het feest al begonnen en toen was het nog maar 7 uur 's avonds...