De watervallen en bergen rondom Nikko

Onze Japanreis begint zo stillekesaan naar zijn einde toe te lopen.

Vandaag onze tweede dag Nikko en morgen gaat het dan terug naar Osaka en is het cirkeltje rond.

Toen we op de bus aan 't wachten waren zagen we plots een familie apen op het dak van het station zitten, blijken die hier in 't wild te leven en soms de boel te terroriseren, er staan zelfs verwittigingen dat je best geen witte plastieken zakjes meeneemt want ze weten dat daar eten in zit en ze vallen er zelfs toeristen voor aan....

Vandaag hebben we weer eens een heel ander beeld van Japan gezien.

Vanuit Nikko Station namen we de bus naar het Chuzenje Meer en omgeving, hoog (toch ongeveer 1500 m) in de bergen.

We reden eerst door tot op ons verste punt om dan vervolgens af te zakken tot in Chuzenji zelf.

Eerste stop was de waterval van Yudaki. De waterval is 75 meter hoog en heel breed, het is echt een witte massa die naar beneden komt.

Het principe is goed, je neemt de bus, gaat de dingen bezoeken die je wil en je neemt een volgende bus verder naar je volgende bestemming.

Onze volgende bestemming was Ruyuzi watervallen. De waterval was iets minder indrukwekkend, maar de rivier erbij gaf het dan weer een ander beeld.

Hoogtepunt van de dag waren toch wel de Kegon Watervallen in Chuzenji zelf. Het lijkt alsof de waterval in een soort krater naar beneden stort. Hij is 97 meter hoog en heeft in een halve cirkel allerlei kleinere watervallen rond zich. Bastalten rotsen toornen rondom de hoogte in. We zijn er met een lift die 100 meter naar beneden ging, tot aan de voet van de waterval geweest en dan is het pas echt indrukwekkend.

Voormiddag hadden we echt geluk met het weer, het was een prachtige zonnige herfstdag. De herfst en vooral de herfstkleuren zijn heel mooi hier en ook heel belangrijk voor de Japanners. Net als voor hun kersenbloesems, maken ze speciale uitstappen naar plaatsen met mooie herfstkleuren, dat merkten we ook vandaag, er waren er veel op weg.... Namiddag werd het snel kouder en kouder vooral daar boven...

De busrit terug naar Nikko was ook een hele belevenis. De weg er naartoe is een andere dan de weg terug. Het was een immense afdaling met 37 haarspelbochten op een goei 5 kilometer. Heb ik die geteld? Neen ze stonden genummerd langs de kant van de weg! Soms kon je zo 4 of 5 lagen auto's onder elkaar zien. Dit is wel de meest steile weg die we ooit gereden hebben. Na de bochten stond er dat er een steiging was van 13% en toen was het al niks meer in vergelijking met ervoor.

Ons laatste etentje hier in 't hotel hebben we ook achter de rug, en ik denk dat ik hier graag gezien ben, want ik krijg elke avond na het eten een extra dessertje van de garçon....