Nikko

We zijn gisteren al aangekomen in Nikko, maar hebben toen niet echt veel meer gedaan dan de binnenstad verkend. We waren hier kort na de middag, maar het weer was zo slecht dat het geen zin had iets te gaan bekijken.

Vandaag was het volledig opgeklaard (gelukkig) en we hadden een prachtige dag.

Voormiddag zijn we begonnen met een bezoek aan het bekendste deel Nikko Sanai, World Heritige site (werelderfgoed) sinds 1999.

Het eerste wat je zie als je er aankomt is de Shinyo Brug. Het is een rode houten brug van 28 meter lang en volgens de legende zijn het de twee slangen van Shodo de stichter van de stad, die zich in elkaar verstrengelden zodat hij de sterk stromende rivier kon oversteken.

Vervolgens moesten we een hele steile reeks trappen oversteken om het eigenlijke tempelcomplex – dat tegen de helling is gebouwd – te bezoeken.

Onverwacht hadden we het geluk dat vandaag het belangrijkste festival van Nikko plaatsvond. Om 11 uur was er een optocht van zo'n 1000 mensen in 100 verschillende traditionele gewaden met paarden en drums.

Nikko was een shogunaat en deze stoet is een historische evocatie van de overdracht van de resten van de eerste Shogun Leyasu aan Nikko. Leyasu ligt nu begraven in de bekendste tempel van het complex Toshugu

We hebben eerst wel een uur staan wachten voor het begon, maar zo'n gebeurtenis gaan we niet aan ons voorbij laten gaan! Het was prachtig, kleurrijke en indrukwekkend. 

 

Daarna ons bezoek aan de tempels zelf begonnen. De mooiste is echt wel Toshugu. Hier komt ook het verhaal van de 3 aapjes – horen, zien en zwijgen – vandaan. Er zijn verschillende houtsnijwerken aan de tempels aan gewijd. Prachtige tempels en het zonlicht stond goed om ze extra te laten blinken!

De hele site is zo groot dat we niet alles gezien kregen, want er is nog een ander belangrijk deel aan de andere kant van de stad, waar we ook nog naartoe wilden. Prioriteiten stellen dus, en zo gingen we op weg naar een ander deel.

De wandeling bracht ons door typische Japanse straten met typische huisjes, door een park en langs een prachtige wilde rivier.

Kanmangafuchi Abyss is een gorge die onstaan is door een vulkaanuitbarsting en hier staan de Narabi Jizo, dit is een rij van 70 (of meer) beelden. Zij zijn de beschermers van de reizende zielen en de ongeboren kinderen. Vertaald heten ze spook Jizo's omdat elke keer als je ze probeert te tellen, je op een ander aantal uitkomt.

Op het einde van de dag hadden we toch weer zo'n 15 km in de benen met de nodige trappen en bergoppen ertussen.

Nikko is op zich een raar stadje! Er is zoveel te zien, wij zijn 2 volle dagen hier en gaan daar niet mee toekomen. Toch is het aantal overnachtingsmogelijkheden hier beperkt en restaurants of andere kleine eetgelegenheden zijn er zo goed als niet. Die paar die er zijn, zijn om 5 uur 's namiddags al toe, de laatste bus is ook om 5 uur.

We zijn dus gedwongen in het hotel te eten waar de keuze toch een beetje beperkt is. Gelukkig is er een kleine supermarkt in de buurt, dus 's morgens voor ontbijt halen we daar een sandwich, fruitsap en een banaan en 's avonds voorziet hij ons van een zak chips en een biertje...