Nara

Het eerste wat we vandaag deden als we van de trein stapten in Nara, was een paraplu kopen. Regen dus...en het heeft de hele dag geregend. Niet hard maar we waren blij met onze investering.

Nara was de eerste hoofdstad van Japan gedurende een korte periode tussen 710 en 794, toen verhuisde ze naar Kyoto.

Deze periode wordt gekenmerkt door enorme invloed van het Chinese boeddhisme waarvan een nog veel overblijfselen zijn

Alle bezienswaardigheden van Nara liggen op wandelafstand van elkaar, in een groot park met prachtige oude en typische bomen.

We begonnen aan onze wandeling aan Nara station iets voor 10 vanmorgen.

Na 20 minuten bereikten we de eerste bezienswaardigheden. Twee pagodes, één met drie verdiepingen en één met vijf verdiepingen met daarbij de eerste shinto tempel.

Even tussendoor uitleggen; er zijn 2 belangrijke geloofsrichtingen in Japan, het Boeddhisme en het Shintoïsme. Shinto is niet echt een religie het is eerder een ideologie gebaseerd op animisme. Basis zijn rituelen, zoals onder andere ikebana (bloemschikken) aanleg van tuinen, zandstrooien en reinigingsrituelen zelfs sumo worstelen .

In Nara park is een mengeling van de beide te vinden. Een tweede shinto monument was de Kasuga Taisha schrijn (noem het geen tempel want een tempel is boeddhistisch een schrijn is shinto )

Het pad er naartoe is omzoomd met honderden typische stenen lantaarns, die bekleed zijn met heilig mos, het bos is donker en toch wel bijna sprookjesachtig. Bij de ingang staan nog een honderden lantaarns en dan als je binnenkomt is de hoofdkleur oranje, het pakt gewoon op je ogen. Langs rijen bellen wandelden we rond het gebouw, dit was echt prachtig.

Derde en misschien wel het belangrijkste van Nara is de Todaji Tempel.

Waar het grootste boeddha beeld van Japan staat : de Daibutsu

Het beeld is 15 meter hoog, weegt 500 ton en om je een idee te geven, een neusgat van de Boeddha is 50 cm breed.

In Nara park leven ook 1200 herten, en als je er aankomt zie je ze overal. De diertjes zijn lief,maar ook opdringerig, omdat ze weten dat toeristen koekjes hebben voor hun. Het zijn wel speciaal voor hun gebakken koekjes, die overal te koop aangeboden worden. De herten zijn beschermd omdat men gelooft dat het boodschappers van god zijn. Er werd hen zelfs ooit een status toegekend hoger dan de mens.

Het maakt het wandelen door het park ook aangenaam, je ziet ze steeds, ze komen aan je snuffelen om te zien of je koekjes hebt enz...

De kindjes buigen zelfs voor de hertjes, echt grappig!

5 uur later en na bijna 20 km wandelen kwamen we terug aan op ons startpunt Nara station.

Tijdens onze wandeling zijn we macha thee gaan drinken in een echt Japans theehuis. Matcha thee is héél speciaal. Het is een thee gemaakt van gestoomde en dan gedroogde theebladeren. De thee ruikt naar spinazie en eigenlijk smaakt hij ook zo een beetje maar dan beter. De kleur is gifgroen vanboven – er ligt precies een laagje schuim op – en spinaziegroen onderaan. De thee is rijk aan aminozuren, vitaminen en mineralen. We gaan die zeker nog drinken de volgende dagen en het was intussen ook één van de must tries wat eten en drinken betreft op deze reis.

Onze namiddag sloten we af met een – wat de bedoeling was – een klein hapje eten, maar ik was vergeten dat ik ergens gelezen had dat voor de Japaners het middagmaal de belangrijkste maaltijd van de dag is....

We aten Udon nudels. Guido met Udon nudelssoep en tempura van groenten en garnaal en ik Udon nudels met curry en (alweer) krokant varkenvlees. Als ik één derde van die portie gekregen had was ik ook al blij geweest.

Moe en voldaan keerden we net voor de avondpits terug naar ons hotel.

Maar we konden het niet laten en zijn vanavond nog een okamiyaki gaan eten. Dat is een omelet/pizza achtig gerechtje met groenten en vlees. Als je het eet geniet je van een mengeling van smaken, zowel zuur als pikant, maar ook zoet en kruidig.